خورشيد عشق هم نتوانست قلب يخي او را گرم كند.
بخدا من قولم را فراموش نکرده بودم اصلا ً مگر می شود به چشمهای تو قول سکوت داد و چیزی گفت ؟! آنروز واپسین تب زده با مشتی از ستاره و سوگند آمده بودم و کوله بارم همه پر بود از آنچه تو خواسته بودی سنجاقکی که برای تو کشته بودم شب بوهایی که برای تو چیده بودم و بوسه هایی برای خلوت دلخواه خانهء یواشکی همه یافته هایم پر بود ازعطر نازهای وحشی ِ تو پُر بودم از نیاز ترانه های ندیده ات از آوازهای تنهایی نشنیده ات اما نفهمیدم گلم چه کسی سنجاقکم را دزدید ؟ چه کسی شب بوها راپرپر کرد ؟ چه کسی خانهء یواشکی ما را لو داد ؟ و تو رنجیدی و گفتی : (( با شب از اینجا می روم )) دست به دامن هر که شد م گفت: نمی دانم و نفهمیدم چرا هر چه از ته ته دل دعا کردم مثل همیشه شب ته کشید هر چه ابر کشیدم باران نیامد که نروی نمی دانم شاید آنشب خدا خواب بود و شاید دست دعاهایم هرچه بلند به آسمان او نمی رسید . مرا از چه می ترسانی!  که سال هاست تنهايم  و به تنهايی،مانوس ،تا ابد  می خواهی بروی؟ ـ ملالی نيست نامه دوست خوبم دختر تنهای شب
نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم بهمن 1385ساعت 20:16 توسط parnian کسی مثل هیچکس...

منم شریک غمت کن آقا رضا
هرگز کسی اين گونه فجيع به کشتنِ خود برنخاست که من به زندگی نشستم    زندگی قصه تلخی‌ست که از آغازش بس که آزرده شدم چشم به پايان دارم    نيست شوقی که زبان باز کنم، از چه بخوانم؟ من که منفور زمانم، چه بخوانم‌ چه نخوانم چه بگويم سخن از شهد، که زهر است به کامم وای از مشت ستمگر که بکوبيده دهانم نيست غمخوار مرا در همه دنيا که بنازم چه بگريم، چه بخندم، چه بميرم، چه بمانم     ((((نامه از دختر تنهای شب))))
نوشته شده در سه شنبه هفدهم بهمن 1385ساعت 0:42 توسط parnian کسی مثل هیچکس...

دختري مي رفت ، پسري او را ديد و دنبال او روان شد . دختر پرسيد که چرا پس من مي آيي ؟ پسر گفت : برتو عاشق شده ام . دختر گفت : برمن چه عاشق شده اي ، خواهر من از من خوبتر است و از پس من مي آيد ، برو و بر او عاشق شو . پسر از آنجا برگشت و دختري بدصورت ديد ، بسيار ناخوش گرديد و باز نزد دختر رفت و گفت : چرا دروغ گفتي ؟ دختر گفت : تو راست نگفتي . اگر عاشق من بودي ، پيش ديگري چرا مي رفتي ؟ مرد شرمنده شد و رفت
نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385ساعت 21:19 توسط parnian کسی مثل هیچکس...

اي كاش مي توانستم تو را از دست ندهم تا براي هميشه در كنار هم خوشبخت باشيم مي داني كه بهترين سالهاي عمرم را با تو گذراندم و تو به من عشق و شادي بخشيدي افسوس حالا كه من به رازهايت پي بردم تو تنهايم گذاشتي كاش ميشد باز هم با من بماني اي آرزوي از دست رفته اي جواني ..................
نوشته شده در یکشنبه هشتم بهمن 1385ساعت 13:8 توسط parnian کسی مثل هیچکس...

دلتنگ نامه من با سهراب
با توام ای سهراب ، ای به پاکی چون آب   یادته گفتی بهم :   تا شقایق هست زندگی باید کرد   نیستی سهراب ببینی که شقایق هم مُرد   دیگه با چی کسی رو دلخوش کرد   یادته گفتی بهم   اومدی سراغ من نرم و آهسته بیا     که مبادا ترکی بردارد چینی نازک تنهایی تو   اومدم آهسته   نرم تر از پر قو   خسته از دوری راه     خسته و چشم براه   یادته گفتی بهم   عاشقی یعنی دچار   فکر کنم شدم دچار   تو خودت گفتی   چه تنهاست ماهی اگه دچار دریا بشه   آره    تنها باشه   یار غم ها باشه   یادته می گفتی   گاه گاهی قفسی می سازم ، می فروشم به شما تا به آواز شقایق که در آن زندانی است دل تنهائیمان تازه شود   دیگه حتی اون شقایق که اسیر قفسه   صاحب یک نفسه   نیست که تازگی بده ، این دل تنهائی من   پس کجاست اون قفس شقایقت ، منو با خودت ببر با قایقت   راستی می گفتی   کاش مردم دانه های دلشان پیدا بود   آره کاشکی دلشون شیدا بود   من به دنبال یه چیز بهترینم سهراب   تو خودت گفتی بهم   بهترین چیز رسیدن به نگاهیست که از حادثه عشق تر است    ~¤~¤~¤~¤~¤~¤~¤~¤~¤~¤~¤~¤~¤~¤~¤~¤~¤~¤     ارزش يک خواهر را،از کسي بپرس که آن را ندارد. ارزش ده سال را،از زوج هائي بپرس که تازه از هم جدا شده اند. ارزش چهار سال را، از يک فارغ التحصيل دانشگاه بپرس. ارزش يک سال را،از دانش آموزي بپرس که در امتحان نهائي مردود شده است. ارزش يک ماه را،از مادري بپرس که کودک نارس به دنيا آورده است. ارزش يک هفته را،از ويراستار يک مجله هفتگي بپرس. ارزش يک ساعت را،ازعاشقاني بپرس که در انتظار زمان قرار ملاقات هستند. ارزش يک دقيقه را،از کسي بپرس که به قطار، اتوبوس يا هواپيما نرسیده اند و ارزش یک دوست خوب را از کسی بپرس که در یک ثانیه آزرده و ......
نوشته شده در چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 15:4 توسط parnian کسی مثل هیچکس...