خاطره 24 آذر
من هيچوقت يه آدم سياسی نبودم ..  همه اينو می دونن ..  به سرباز دم در لبخندی می زنم و   وارد صف ميشم ..  برگه رو می گيرم ..  زير چشمی همه رو نگام می کنم ..  با يه حرکت سريع اونو تا می کنم و  توی جيبم می ذارم ..  به مرد ريشو که داره منو می پاد نگاهی می ندازم ..  گوشی همراهمو در ميارم و  در حاليکه نشون می دم  مشغول شماره گرفتن هستم می زنم بيرون ..  قدمهامو تند تر می کنم و دور ميشم ..  از شادی سر از پا نمی شناسم ..  گويی دنيا را فتح کرده ام ..  يادمه يه بار با همين روش از بيمارستان زدم به چاک ..  آخه من هيچوقت يه آدم سياسی نبودم ..  همه اينو ميدونن ..  می دونی ..؟  آتش شومينه جايگاه برگه ام شد ..
نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم آذر 1385ساعت 15:45 توسط parnian کسی مثل هیچکس...

توقع زیادی بود؟
منتظر نباش که شبی بشنوی، از این دلبستگی های ساده دل بریده ام! که روسری تو را، در آن جامه دان ِ قدیمی جا گذاشته ام! یا در آسمان، به ستاره ی دیگری سلام کرده ام! توقعی از تو ندارم! اگر دوست نداری، در همان دامنه دور ِ دریا بمان! هر جور تو راحتی! بی بی باران! همین سوسوی تو از آنسوی پرده دوری، برای روشن کردن ِ اتاق تنهائیم کافی ست! من که اینجا کاری نمی کنم! فقط, گهکاه گمان آمدن ِ تو را در دفترم ثبت می کنم! همین! این کار هم که نور نمی خواهد! می دانم که مثل ِ همیشه، به این حرفهای من می خندی! با چالهای مهربان ِ گونه ات... حالا، هنوز هم وقتی به آن روزیهای زلالمان نزدیک می شوم، باران می اید! صدای باران را می شنوی؟?    یک ترانه
نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم آذر 1385ساعت 13:55 توسط parnian کسی مثل هیچکس...

امروز وبلاگ یکی از دوستانم را خواندم که  که دنبال جواب  پرسشی می گشت که به زیبایی نگارش شده بود من در جواب به این دوستم میگم:   همه ما در نوع خود بي نظير هستيم . خداوند فقط و فقط تو را شبيه خودت آفريد و نه هيچكس ديگر را .    بزرگي گفت :   همه انساها در يك چيز به هم شباهت دارند و آن اينكه همه نسبت به يكديگر متفاوت هستند. مثل هيچكس هستند.    در اين قانون :   1-  آني هستي كه واقعاَ هستي نه آنچه كه ديگران مي خواهند باشي   2- تو خود را متحقق مي سازي  به صورتي كه واقعاَ هستي .( گل سرخ خود را چون گل سرخ نه به شكل كانگورو و فيل خود را فيل و نه چون پرنده ) تحقق مي بخشد .   3-  تو ويژگي هاي منحصر به خود را داري و بواسطه آن مي داني چه كاري داري ؟ و چه كسي مي تواني باشي و همچنين مي داني  چه نمي تواني انجام دهي و در نتيجه سعي نمي كني چيزي باشي كه نيستي    4- مي داني چه هستي و خود را پشت نقاب و صورتك ها پنهان نمي كني .     تو مثل هيچكس هستي پس مقايسه نمي شوي
نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم آذر 1385ساعت 0:16 توسط parnian کسی مثل هیچکس...

رقيب عشقی تو اين ور اون ور دنيا
توی ژاپن جوان اولي از عشق جوان دومي نسبت به دختر محبوبش متاثر ميشه و خودکشي مي کنه! جوان دومي هم از مرگ همنوع خودش اونقدر اندوهگين ميشه که خودکشي مي کنه! بعدش براي دختر ژاپني هم چاره اي جز خودکشي نيست! توی اسپانيا مرد اولي توي دوئل ، مرد دومي رو از پاي در مياره و با زن محبوبش به آمريکاي جنوبي فرار مي کنن! توی انگلستان دو تا عاشق با کمال خونسردي حل قضيه رو به يه شرط بندي توي مسابقه ء اسب سواري موکول مي کنن! اسب هر کدوم برنده شد ، معشوق مال اون ميشه! توی فرانسه خيلي کم کار به جاهاي باريک مي کشه! دو تا مرد با همديگه توافق مي کنن که خانم مدتي مال اولي و مدتي مال دومي باشه! توی استراليا دو تا مرد بر سر ازدواج با معشوق مشترک سالها مشاجره مي کنن! اين مشاجره اونقدر طول مي کشه تا يکي از طرفين پير بشه و بميره ، يا از يه مرضي بميره! اونوقت اونکه زنده مونده با خيال راحت به مقصودش مي رسه! توی قفقاز جوان اولي دختر محبوب رو بر مي داره و فرار مي کنه! دومي هم دختر رو از چنگ اولي مي دزده و پا به فرار مي ذاره! باز اولي همين کار رو مي کنه و اين ماجرا دائما« تکرار ميشه! توی نروژ معشوقه ء دو مرد براي اينکه به جدال و دعواي اونها خاتمه بده خودشو از بالاي ساختمون مرتفعي ميندازه پايين و غائله ختم ميشه! توی آفريقا قضيه خيلي ساده ست و جاي اختلاف نيست! دو تا مرد ، زني رو که مي خوان عقد مي کنن و علاده بر اون ، بيست تا زن ديگه هم مي گيرن! توی مکزیک کار به زد و خورد خونيني مي کشه و يکي از طرفين کشته ميشه! ولي بعدش اونکه رقيبش رو کشته از دختر مورد نظر دلسرد ميشه و دخترک بي شوهر مي مونه! توي آمريکا حل قضيه بستگي به زن داره و هر کس رو انتخاب کرد با اون ازدواج مي کنه! توي ايران فقط پول موضوع رو حل مي کنه! پدر و مادر دختر مي شينن با همديگه مشورت مي کنن و خواستگاري که پولدار تر و گردن کلفت تره رو انتخاب مي کنن! عاشق شکست خورده اگه توي عشقش جدي باشه يا بايد خودشو بکشه يا رقيب رو از ميدون به در کنه يا افسردگي مي گيره و ...
نوشته شده در یکشنبه نوزدهم آذر 1385ساعت 14:37 توسط parnian کسی مثل هیچکس...

بهشت     خیابانهای پر زرق و برق قلبهای تاریک     فروشگاههای بزرگ قلبهای کوچک و تنگ     لبهای خندان دلهای غمگین     نگاههای پر توجه فروشنده ها نگاه پر از حسادت همسایه     هوای پاک و لطیف نفسی که از سینه بالا نمی آید     رفاه و زندگی راحت جان کندن از فرط دلتنگی     ایران : نفس ، احوالپرسی های گرم ، زندگی ، آرامش ، توجه ، محبت ، طپش قلبهای مهربان ، بهشت ، عشق : ایران
نوشته شده در جمعه هفدهم آذر 1385ساعت 11:13 توسط parnian کسی مثل هیچکس...

کوچه پس کوچه های غربت
پیراهنی نو بر تنم بافتیدی و بر قلب ام هیچ می دانی ؟ از ترس روزی که مبادا گدایی محبت ات کنم دست در گریبان جیب فرو بردم جرس ها را خاموش و شترها را آزاد باش گر چه باد را فرمان ایست باش دادم اما گریخت به دنبالش که رفتم آنچنان در کوچه پس کوچه های غربت آشنا بود که گم ام کرد من ماندم و امتداد دیوارها و باد در رفته ای و جرسی در دست و بویی افسار گریخته و قلمی که هوای تو را بر سر داشت  از تو نوشت تا به این جا رسیدم من ماندم و امتداددیوارها و باد در رفته ای و جرسی در دست  و بویی افسار گریخته       هيچ گاه نميتوان درجاده سرگرداني سبقت گرفت ، هيچ چيزي به بي صدايي زمان ازكنارانسان نميگذرد پس فرداي روشنت را امروزآغازكن ، كه امروزهمان فرداي روشنت است كه ديروز درانتظارش بودي .   دختر تنهاي شب
نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم آذر 1385ساعت 10:55 توسط parnian کسی مثل هیچکس...

لیلی سبوی عشقی بود که مجنون کامی از او نگرفت سبوی لیلی, پیش از رسیدن به ساحل سرخ مجنون شکست شکست و قصه ی تشنه کامان ابدی شد سالهاست که سبوی لیلی می شکند و مجنون ناکام می شود قصه ی لیلی ومجنون, قصه شکستن سبوست و نا کامی دل .......قصه سرخ ابدیت ***** ...بارالها مرا از حکمتی که گریه نمی اورد فلسفه ای که نمی خنداند و عظمتی که در برابر کودکان سرخم نمی کند دور نگهدار   (بازم نویسنده یادم نیست)
نوشته شده در یکشنبه پنجم آذر 1385ساعت 12:24 توسط parnian کسی مثل هیچکس...

romea_chicoo@yahoo.com
دوباره شب شد‌ و من بيقرارم   كانكت كن،زودبيا،درانتظارم   بيا من آمدم پاي مسنجر   شدم مسحورآواي مسنجر   بيا هارد دلت را ما ببينيم   گلي از كنج هوم پيجت بچينيم   بياآيكون نماي بي نشانم   كه من جز آدرس ميل ات ندانم   بياامشب كمي آن لاين باشيم   ويا تا صبح،تا سان شاين باشيم!   بيا سعيد بي تو باز غش كرد   وحتي هارد ديسكم هم كِرش كرد   بيا اي عشق دات كام عزيزم   به پاي تو دبليو ها بريزم!   بيا اي حاصل سرچ جهاني   بيا اجرا كن آن فايل نهاني   اگر آيي دعايت مي نمايم   دعا تا بي نهايت مي نمايم   اگر آيي دعاي من همين است   ويا نقل به مضمون اش! چنين است:   مبادا لحظه اي دي سي شوي يار   جدا از پاي آن پي سي شوي يار!   مبادا نام مارا پاك سازي   وكاخ آرزو را خاك سازي   بمان تا جاودان اندر دل من   بمان تا حل شود هر مشكل من
نوشته شده در پنجشنبه دوم آذر 1385ساعت 10:32 توسط parnian کسی مثل هیچکس...

امروز روز منه!
به اسم منه! بالاخره نوبت من شد! حالا که این انتظار به پایان رسیده میخوام نهایت استفاده رو ازش بکنم. چشمامو باز میکنم!صبح شده.هنوز از جام بلند نشدم.میخوام با خودم یه قول و قرارایی بذارم.خدا رو شاهد میگیرم و از خودم قول میگیرم. از جام بلند میشم.پرده هارو میزنم کنار پنجره رو تا آخر باز میکنم.یه نفس عمیق میکشم و میذارم ریه هام بعد از مدتها یه حالی عوض کنن. امروز روز منه!میخوام یه جور دیگه زندگی کنم.یه جوری که دوست دارم.یه جوری که همیشه دوست داشتم ولی.... امروز میخوام از دریچه قلبم به دنیا و اطرافم نگاه کنم.یه قلب عاشق یه قلب آسمونی.میخوام فقط خوبی ببینم.بدیا رو غربال کنم و بذارم کنار.میخوام همه چیو رنگی ببینم.آبی صورتی.........به نظرت عشق چه رنگیه؟میتونم امروز رنگ عشق به خودم بگیرم و همه رو همون رنگی ببینم. امروز تنبلی و غرغر کردن و بی حوصلگی و فکر و خیالای جور واجور بی ربط ممنوع!!!!.میخوام امروزو واسه خودم و خدا زندگی کنم. یه جوری زندگی کنم که هم خودم کیف کنم هم خدا. امروز میخوام اولین قاصدکی رو که دیدم بفرستمش سراغ تو.حرفای نگفتمو اونایی رو که هیچ وقت نتونستم ....بهش بگمو راهیش کنم. فقط ایندفه قاصدکمو رد نکن! میخوام امروز رو نذارم لبخند از رو لبام محو بشه، میخوام به رفتگر محلمون سلام کنم و خدا قوت بگم ،میخوام خونه تکونی کنم هم اتاقمو هم خونه دلمو ،میخوام به همه آدما و اتفاقات امروز با یه دید قشنگ و مثبت نگاه کنم.میخوام برم سراغ دفتر تلفنم و صفحات خاک خوردشو یه نگاهی بندازم!!!!!!!!! راستی اگه تلفنت زنگ خورد هول نشو.بدون منم! حالا دیگه آخر شبه.راضی بودم.امروز خیلی خوب گذشت.وایسا ببینم فرقش با روزای دیگه چی بود....! آفتاب که سر وقت طلوع کرد و غروب .همه چیزم که سر جای خودش بود.پس......پس چی عوض شده بود؟ خوب که نگاه میکنم میبینم امروزم مثل روزای دیگه بود تنها چیزی که تغییر کرده بود و مثل روزای دیگه نبود من بودم! امروزعالی بود چون من عالی بودم. امروز روز من بود.من ساخته بودمش.همیشه میتونستم بسازمش.چرا تا حالا نساختم؟چه روزایی رو از دست دادم.حیف! عیب نداره!اگه خدا بخواد یه عالمه روز قشنگ دیگه در پیش دارم که اونارم میتونم بسازم.اونجوری خدا راضی باشه و اونجوری که من میخوام. حالا میتونم بگم از این به بعد هر روز روز منــــــــــــــــــــــــه. نامه  از رویاAsemone_royaei
نوشته شده در چهارشنبه یکم آذر 1385ساعت 14:27 توسط parnian کسی مثل هیچکس...